باور
آسمان را شاید
بتوان باور کرد
اما
این دنیا
این مردم
و تمام غمها
غربت ها
لحظه ها
ثانیه ها
چشم هایی خیره
صد و یک پنجرۀ بسته
ونگاهی که به آن سوی جهان می نگرد
ساعتی پر شده از شن
از درد
نفسی گم شده در سینۀ مرد
قایقی بی پارو
دست هایی از زخم
چشم هایی از اشک
و سه نقطه تا اوج
و سه نقطه تا قعر...
سخت در باور من می گنجد.
حسنارود
پائیز هزار رنگ 90
نویسنده : سید شهاب الدین ایزدی ; ساعت ٥:٠٤ ب.ظ روز دوشنبه ۱٠ بهمن ۱۳٩٠
تگ ها :
نظرات ()
